Wbrew temu, co czytamy w regulaminach, dzielenie się informacjami w sieci to coraz rzadziej nasz wolny wybór. Społeczeństwo wymaga od nas ciągłej widzialności, ciągłego uczestnictwa: ci, którzy nie uczestniczą w tym spektaklu, budzą podejrzenia (może mają coś do ukrycia?) lub sami się wykluczają. Polityka firm, które zdominowały rynek usług internetowych, nie pozostawia nam pola do manewru: albo dzielisz się szeroko informacją, albo poszukaj innej usługi. Supermarkety kuszą programami lojalnościowymi, a ubezpieczyciele i banki specjalnymi ofertami dla tych, którzy pokażą więcej. Suma tych danych tworzy nasz unikatowy profil, który stopniowo wybija się na niepodległość. Dla niektórych osób i instytucji staje się bardziej wiarygodny, niż my sami. 

Rządowy projekt ustawy o działaniach antyterrorystycznych wpłynął właśnie do Sejmu. Aura tajemniczości

Ustawa „antyterrorystyczna” pokonała wszelkie wyboje na torze ekspresowej legislacji (jak wniosek o wysłuchanie publiczne w Sejmie, opór posłów opozycji, apel ponad 40 organizacji społecznych i  wysłuchanie obywatelskie) i